اگر کودک شما بعد از مدرسه سراغ موبایل، تلویزیون یا بازیهای رایانهای میرود، تنها نیستید. بسیاری از والدین میان نگرانی برای سلامت فرزندشان و ترس از تبدیل ورزش به یک دعوای روزانه گیر میکنند. علاقه به تحرک معمولاً با دستور و اصرار ساخته نمیشود؛ کودک وقتی بیشتر حرکت میکند که فعالیت را امن، لذتبخش و متناسب با خودش بداند.
هدف این مقاله ساختن یک کودک قهرمان نیست. هدف، کمک به شکلگیری عادت حرکت و بازی در زندگی روزمره کودک است.

بیعلاقگی کودک همیشه به معنی تنبلی نیست. شاید قبلاً در یک بازی گروهی احساس ضعف یا خجالت کرده، رشتهای را تجربه کرده که مناسب روحیهاش نبوده یا از ترس اشتباهکردن و مقایسهشدن عقب میکشد. گاهی هم زمان آزاد کودک آنقدر با صفحهنمایش پر شده که بازی فعال، انتخاب دمدستیتری به نظر نمیرسد.
پیش از اینکه بگویید «باید ورزش کنی»، از او بپرسید:
برای کودکان و نوجوانان ۵ تا ۱۷ سال، توصیه عمومی این است که در طول هفته بهطور میانگین روزی دستکم ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید داشته باشند. این فعالیت فقط کلاس ورزش نیست؛ پیادهروی تند، دوچرخهسواری، بازی در پارک، طنابزدن و فوتبال دوستانه هم حساب میشوند. فعالیتهای شدیدتر و تقویتکننده عضله و استخوان، مانند دویدن، پریدن و بالا رفتن، بهتر است دستکم سه روز در هفته در برنامه باشد.

از بازی شروع کنید: لیلی، بادکنکبازی، پرتاب توپ در سبد یا رقص با یک آهنگ شاد. تجربه موفق و کوتاه، برای شروع از یک ساعت تمرین سخت مؤثرتر است.
دو یا سه انتخاب محدود و واقعی پیشنهاد دهید: شنا یا ژیمناستیک؟ دوچرخه یا اسکیت؟ کودک لازم نیست رشته مورد علاقه شما را انتخاب کند.
پیادهروی کوتاه خانوادگی، استفاده از پله یا بازی آخر هفته، ورزش را به بخشی طبیعی از خانه تبدیل میکند.
از ۱۰ دقیقه بازی فعال شروع کنید و آن را به زمان ثابت و قابل پیشبینی وصل کنید؛ مثلاً بعد از میانوعده یا پیش از شام.
بهجای «آفرین که اول شدی»، بگویید: «دیدم با اینکه اولش سخت بود، پنج دقیقه دیگر هم ادامه دادی.» برای جزئیات بیشتر مقاله تشویق کودک بدون وابستگی به جایزه را بخوانید.

برای کودک خجالتی، یک همبازی امن از یک تیم شلوغ شروع مناسبتری است. ورزش گروهی فرصتی برای تمرین اجتماعیشدن کودک هم هست.
یک توپ، طناب، دوچرخه یا فضای امن برای بازی، از تذکرهای مداوم اثر بیشتری دارد.
پیش از خاموشکردن صفحه، فعالیت مشخصی پیشنهاد دهید. مقاله عوارض استفاده کودکان از موبایل و روشهای مدیریت درست هم میتواند مفید باشد.

درباره انرژی، خواب بهتر، بازی، دوستی و حس توانمندی حرف بزنید؛ نه ظاهر بدن یا مدال.
| موقعیت | واکنش کماثر والد | واکنش کمککننده |
|---|---|---|
| کودک میگوید ورزش حوصلهسربر است | اینقدر تنبل نباش | کدام نوع حرکت برایت کمتر خستهکننده است؟ |
| کودک در بازی میبازد | باید بیشتر تلاش کنی | دوست داری دفعه بعد فقط برای سرگرمی بازی کنیم؟ |
| بعد از مدرسه بیانرژی است | ثبتنام در کلاس سنگین همان روز | استراحت کوتاه و ۱۰ دقیقه فعالیت سبک |
| فقط موبایل میخواهد | گرفتن ناگهانی موبایل | برنامه روشن برای زمان صفحه و بازی فعال |
کودک پرانرژی ممکن است از دویدن، بازیهای توپی و ژیمناستیک لذت ببرد؛ کودکی که به فضای آرامتر نیاز دارد، شاید شنا، یوگا، دوچرخهسواری یا هنرهای رزمی را ترجیح دهد. تمرینهای کوتاه و موفق میتوانند به تقویت اعتماد به نفس کودک کمک کنند.
اگر کودک هنگام فعالیت دچار درد مکرر، تنگی نفس غیرعادی، سرگیجه یا محدودیت حرکتی است، پیش از آغاز برنامه جدید با پزشک مشورت کنید. اگر بیمیلی شدید او همراه با غمگینی، اضطراب، کنارهگیری از دوستان یا افت محسوس انرژی است، موضوع را با دقت بیشتری بررسی کنید.

انتخاب محدود، شروع کوچک، همراهی والد، بازیمحور بودن و تشویق تلاش، مسیر پایدارتری میسازد. برای ایدههای بیشتر از بازیهای ساده و فعال در خانه، صفحه دوره ۴۴ بازی خانگی هدفمند و دوره تربیت کودک بافملی را هم ببینید.
در بافملی، باور داریم هر والد آگاهی، میتواند آیندهای روشنتر برای فرزندش بسازد. ما جدیدترین آموزشها و نکات علمی فرزندپروری را از سراسر دنیا انتخاب میکنیم و با زبان ساده در اختیار شما میگذاریم.